„… Trzy lata później poprowadził ten ostatni problem dalej i jak zwykle u niego zaskakująco, gdy stworzył aranżację pracowni z płótnem na sztaludze, stojącym przed nią artystą z paletą w lewej ręce, tubą wyciskanej farby w prawej oraz ze zwyczajnym drewnianym krzesłem. Płótno, sztaluga, krzesło, żarówka wisząca u sufitu, a nawet stojąca postać były częściowo pokryte różnobarwnymi, spiczastymi „kiełkami” farby, wyciśniętej pionowo z tuby na powierzchnię wybranego przedmiotu. Tworzyły one ścisłą, rozmigotaną barwami, „puszystą” strukturę. Artystę najwidoczniej interesowały i bawiły wielorakie możliwości techniczne proce malowania. Pisał zresztą: „…maluję farbami olejnymi / …. Maluję /…/ przy użyciu pędzla, szpachli, rąk, szmat, oraz bezpośrednio z tuby.” Ale w tej aranżacji było, jak zazwyczaj u Kowalskiego coś więcej, niż tylko zaskoczenie, dowcip i zabawa. Jak Günter Uecker strukturą gęstego wbijania gwoździ odrealniał i unieważniał różne wybrane przedmioty pozbawiając je ich funkcjonalności i sensu użytkowego, tak czyni to samo Kowalski; tyle, że nadaje tym przedmiotom rolę i sens jednoznacznie malarskich symboli. To jakby malowany obraz na sztaludze rozrastał się w rzeczywistość pozaobrazową i zagarniał otoczenie w swój pozaracjonalny świat bytu artystycznego….”
Bożena Kowalska „Pięć szkiców o Piotrze C. Kowalskim” (2011)

Piotr C. Kowalski, Ja i moja pracownia / Me and My Studio, 1986, Galeria Wielka 19, Poznań

________

„… Three years later, he took this last problem further, and as usual with him, surprisingly, he created a studio arrangement with a canvas on an easel, an artist standing in front of it with a palette in his left hand, a tube of squeeze paint in his right, and an ordinary wooden chair. The canvas, the easel, the chair, the light bulb hanging from the ceiling, and even the standing figure were partially covered with multi-colored, pointed „sprouts” of paint, squeezed vertically from the tube onto the surface of the selected object. They created a tight, colorful, „fluffy” structure. The artist was apparently interested and entertained by the multiple technical possibilities of the painting process. He wrote: „…I paint with oil paints / …. I paint / … / using a brush, palette knife, hands, rags, and directly from the tube.” But in this arrangement, as usual with Kowalski, there was more than just surprise, wit and fun. Just as Günter Uecker used the structure of dense nail-driving to unrealize and invalidate various selected objects, depriving them of their functionality and utility sense, Kowalski does the same; only that it gives these objects the role and meaning of clearly painterly symbols. It is as if a painted picture on an easel grows into a non-pictorial reality and takes over the surroundings into its non-rational world of artistic existence….”

Bożena Kowalska „Five sketches about Piotr C. Kowalski” (2011)