„W ogrodzie Jarka stoi płot, a na tle tego płotu duży a raczej długi obraz tak właśnie zatytułowany. Został on namalowany żółtą glinką, błotem, zgniłymi jabłkami, przytwierdzonymi deskami, a także wiatrem. Deszczem i śniegiem. Obraz tkwił tam na tle płotów, był ich dopełnieniem i przedłużeniem, powoli sam stawał się płotem. Pozostawał tam przez cztery pory roku, zmieniając charakter równolegle z przyrodą. Ten właśnie obraz jako jedyny pojawił się w Galerii Działań w Warszawie. Towarzyszył mu pokaz przeźroczy Z ogrodu Jarka, który był jego biografią; rejestrował zmiany w czasie: wiosnę, lato, jesień i zimę. Obraz był w czterech wersjach naniesionych na płaszczyznę płótna jak cztery warstwy archeologiczne. Na przeźroczach pojawiały się cztery zupełnie różne obrazy. Dzieło wyraża szacunek nie tylko do MIEJSCA, w którym powstało, lecz także czasu do CZASU, w którym udało mu się przetrwać.”
Jerzy Ludwiński (1995)

„Artysta ustawił duże płótna w lesie wśród drzew. Na płótnie były namalowane pnie drzew, przebijające się przez nie światło, cienie na piasku. Użyta była farba, ale także kora, mchy, piasek i glina. Prostokąt obrazu był tak wpisany w ten fragment lasu, że na kolorowej fotografii nie można było odróżnić drzew namalowanych od tych, które zasłaniały obraz, a cienie na piasku były przedłużeniem tych na płótnie. Tak powstała ILUZJA prawie doskonała, tylko trochę bardziej kolorowa.”
Jerzy Ludwiński (1995)

„Osadzone w wieloletniej tradycji malarskiej obrazy plenerowe  Piotra C. Kowalskiego , były realizowane  totalnie  w  plenerze –  od początku  do  końca procesu tworzenia – bez  przenoszenia ich do pracowni. Wtopione w  pejzaż, malowane farbami,  poddawane też były procesom klimatycznym – bywały rozmywane przez strugi deszczu, smagane wiatrem, łamane przez burzę, chwytały nanoszone przez  wiatr liście, piasek i owady, były też podtapiane przez słońce, albo utwardzane przez mróz i śnieg. Bywało też, że notowały ingerencje przypadkowych  obserwatorów – ludzi, którzy je cięli lub bazgrali. 
Obrazy z cyklu ŻYWA  NATURA malowane są od prawie dwudziestu lat – malowane farbami, owocami i tym wszystkim  co pozostawiało na nich kolor. Nie zmieniało się ich przeznaczenie – miały być zawsze intrygującymi  parawanami w mieszkaniu.”
Joanna  Janiak

___________________

„In Jarek’s garden stands a fence, and set against that fence is a large—or rather long—painting titled precisely that. It was painted with yellow clay, mud, rotten apples, attached wooden boards, as well as by the wind, rain, and snow. The painting remained there against the backdrop of the fences, serving as their completion and extension, gradually becoming a fence itself. It stayed there through all four seasons, changing its character in tandem with nature. This very painting was the only one shown at the Galeria Działań (Gallery of Actions) in Warsaw. It was accompanied by a slide show titled From Jarek’s Garden, which served as its biography, recording its transformation over time: spring, summer, autumn, and winter. The painting existed in four versions layered onto the canvas like four archaeological strata. On the slides, four entirely different paintings appeared. The work expresses respect not only for the PLACE in which it was created, but also for TIME—for the TIME during which it managed to endure.”
Jerzy Ludwiński (1995)

„The artist set up large canvases in the forest among the trees. On the canvas were painted tree trunks, light filtering through them, and shadows on the sand. Paint was used, but also bark, moss, sand, and clay. The rectangle of the painting was integrated into that fragment of the forest so seamlessly that on a color photograph, one could not distinguish the painted trees from those partially obscuring the canvas, and the shadows on the sand seamlessly extended those on the canvas. Thus an ILLUSION was created—nearly perfect, only slightly more colorful.”
Jerzy Ludwiński (1995)

„Rooted in a long-standing tradition of painting, Piotr C. Kowalski’s plein air works were executed entirely out in the open—from the very beginning to the end of the creative process—without ever being brought into the studio. Embedded in the landscape and painted with pigments, they were also subjected to climatic forces: washed out by torrents of rain, whipped by the wind, broken by storms, capturing wind-borne leaves, sand, and insects, softened by the sun, or hardened by frost and snow. At times, they also recorded the interventions of chance observers—people who cut or scribbled on them.

The paintings from the STILL LIFE [or LIVING NATURE] series have been painted for nearly twenty years—using traditional paints, fruit, and anything else that left color behind on them. Their intended function never changed: they were always meant to serve as intriguing room dividers in an apartment.”
Joanna Janiak