Izabela Kowalczyk „Pamięć miejsca. Poszukiwanie przeszłości w sztuce współczesnej”, 2010

„Obrazy Piotra C. Kowalskiego współtworzone są przez przejeżdżające samochody oraz przechodzących pieszych, którzy zostawiają na nich ślady, rozjeżdżają je i rozdeptują. W ten sposób powstają odciski fragmentu bruku oraz pokryw kanalizacyjnych deszczowych studzienek. Odciśnięty zostaje na płótnach nie tylko ciekawy, geometryczny kształt studzienki, ale również pamięć miasta. Bo przeszłość to nie tylko dawne dzieje, ale także architektura i urbanistyka oraz inne materialne ślady przechowywane w tkance miasta. Obrazy Kowalskiego stają się w ten sposób pieczęciami przeszłości.
Niekotóre studzienki przypominają o konkretnych wydarzeniach – np. jedna z kołobrzeskich studzienek powstała z okazji 750-lecia lokacji miasta oraz odbytej z tej okazji pielgrzymki na Jasną Górę. Jeszcze inne posiadają napisy w języku niemieckim, co z kolei wskazuje na niemiecką przeszłość miasta. Odciski przeszłości, na którą nakłada się teraźniejszość, można porównać także z mimowolnymi świadectwami, o których pisał Marc Bloch, czy przypadkowymi miejscami pamięci.
Sztuka Piotra C. Kowalskiego wpisuje się w jeden z ważniejszych nurtów we współczesnej sztuce polskiej jakim jest zainteresowanie nieodległą przeszłością, a szczególnie kwestiami związanymi z II wojną światową, zagładą, stosunkami polsko-niemieckimi i polsko-żydowskimi, a także przeszłością zamieszkiwanych przez nas miejsc. Sztuka zagląda pod podszewkę historii, tropi historie wyparte, pyta o zapomnianą pamięć, w tym – pamięć miejsca. Wydobywa napięcia, które ukrywają miejsca naznaczone piętnem złej historii, zagłady i totalitaryzmu. Ukazuje, że żyjemy w cieniu tragicznych wydarzeń. Można metaforycznie określić tę twórczość jako wywoływanie duchów. Mówi się też o bliznach historii, czy o pamięci miejsca. Brak blizn historii, zapomnienie o nich, interpretujemy jako skazywanie na zapomnienie niektórych historycznych narracji. (…)”

szukanie śladów minionych – utrwalić od zapomnienia
Wilno, Grodno, 2018

_______

Izabela Kowalczyk, Memory of Place: Searching for the Past in Contemporary Art, 2010

„Piotr C. Kowalski’s paintings are co-created by passing cars and pedestrians who leave their traces on them, running over and trampling them. In this way, impressions of a fragment of cobblestone and storm drain manhole covers are created. Not only is the intriguing, geometric shape of the manhole impressed onto the canvases, but also the memory of the city. Because the past consists not only of ancient history, but also architecture, urban planning, and other material traces preserved within the urban fabric. Kowalski’s paintings thus become seals of the past.

Some manhole covers recall specific events—for instance, one of the manhole covers in Kołobrzeg was created on the occasion of the 750th anniversary of the city’s granting of municipal rights and the pilgrimage to Jasna Góra held to mark the event. Still others bear inscriptions in German, which in turn point to the city’s German past. Impressions of the past, onto which the present is overlaid, can also be compared to the 'unintentional testimonies’ written about by Marc Bloch, or accidental sites of memory (mieux de mémoire).

The art of Piotr C. Kowalski fits into one of the most significant trends in contemporary Polish art: an interest in the recent past, particularly issues related to World War II, the Holocaust, Polish-German and Polish-Jewish relations, as well as the past of the places we inhabit. This art peers beneath the lining of history, tracks repressed narratives, and questions forgotten memory—including the memory of place. It brings to light the tensions hidden within places marked by the stigma of bad history, destruction, and totalitarianism. It reveals that we live in the shadow of tragic events. This body of work can be metaphorically described as summoning ghosts. One also speaks of the scars of history, or of the memory of place. The absence of historical scars, or forgetting them, is interpreted as condemning certain historical narratives to oblivion. (…)”

Searching for traces of the past – preserving them from oblivion

Vilnius, Grodno, 2018